سلام زندگی

بعد از مدتها، احساس خوبی دارم. فکر می کنم باید زندگیمو جای دیگه ای پیدا کنم. جایی که آدمهاش بی عقده تر از منن. جایی که اگه به کسی بگی دوسش داری ازت فاصله نمی گیره.  جایی که اگه یه ذره هم بهت احساس پیدا کنن اونو فریاد می زنن.

پی نوشت: تمام تلاشمو می کنم یه دونه تو فیلی پیدا کنم.

ازبک پارتی

وقتی منتظری کسی که شمارتو نداره، بهت زنگ بزنه، بدون که حالت خیلی بده ...

پ.ن: مدتیه که مطهر شدم. این جمعه دارم می رم pick up کنم.

پ.ن: یکی از بدبختیهای ما اینه که 95% پسرامون اسمشون محمد، علی ، حسینه! الباقی هم ترکیبات اینا... اصن یه وضی... 

پارک آبی- قلب آبی

میدونی بعضی اوقات مجبوری که به خاطره Roller Coaster اکتفا کنی...

برنده بازندگی

"دیگه تموم شد، اینبار منو تو رو یه کاناپه ایم. سرمو گذاشتم رو پات و تو دستاتو کردی تو موهامو آروم باهام حرف می زنی. دستمو میگیری ..."

می خوای بدونی این روزا چیکار می کنم. صبح ها رویای تورو تو سر دارمو شبها آرزوتو. ولی می دونی چیه؟ عزیزم من کرکس نیستم.

No one speaks American!

باید شیرفهم شی که زندگی سفر یه نفرست. در اینصورت امکان داره که از معاشرت با بقیه لذت ببری.

اعتیاد رو باید ترک کرد، از همین امروز شروع کن.

پ.ن: ورود خودمو به خونه جدید که وقتی حرف میزنم توش، صدا می پیچه تبریک می گم.